Cehennem burası, Şeytan biziz!

[akmancı]

"Ya günün birinde şeytana uyar da, öldükten sonra cehennem ateşinde yanarsam" diye kaygılananlar... Bu yazıda sizi korkunç bir sürpriz bekliyor...
 

Tanrı Adem'i yarattığında bütün melekleri­ne O'nun önünde secde etmelerini emret­miş. Bu emre bir tek Şeytan uymamış.

"Secde etmem" diye diklenmiş Şeytan; "Çün­kü Adem'i topraktan yarattın. Beni ise ateş ve ışık­tan... Ben daha güçlüyüm."

Ve bir pazarlık yapmış:

"Bana kıyamete kadar izin ver. Ademoğullarının nasıl hata yaptıklarını sana göstereyim."

Tanrı da izin vermiş.

İşte o Şeytan onbinlerce yıldır işbaşında...

Günahın, ilk çağlardan bu yana bulaşıcı bir hastalık gibi gezegenimize yayılmasına bakacak olursak, bu "karanlıklar prensi"nin ateşten ve ışık­tan gelen gücünü ispat ettiğini rahatça söyleyebili­riz.

Meleklerin sıkıcı çağrıları karşısında Şeytan, kılıktan kılığa girerek ruhumuzu çeliyor ve bizi bü­tün güzelliklerin yasak, bütün yasakların da güzel olduğuna ikna ediyor: "İtaat karşısında isyan ne kadar kutsal... ve ne kadar cazip ibadetle kıyaslandığında ihanet..."

Öyle anlaşılıyor ki, vadedilen cennetin giriş koşullarını oldukça ağır bulan Ademoğulları, zamanla kitleler halinde Şeytan'ın ordusuna katılıyor ve cehenneme doğru akıyorlar doludizgin...

Cehennem, özgürlüğün baş­kentine dönüşüyor, Şeytan, isya­nın liderine...

 

* * *

 

Aktüel'de önceki hafta Kur'an üzerine yaptığı araştırmalarla tanı­nan Naci Çelik'in yeni "yaradılış mo­deli"ni okuyunca Şeytan girdi aklıma:

Çelik, gerçek hayatın başka bir ge­zegende olduğunu öne sürüyor ve o ola­ğanüstü keşfini açıklıyordu:

"Dünya aslında kovulduğumuz yer...

Yani cehennem!.."

Ne sürpriz değil mi?

Hep kaçıp durduğumuz, kuşkuyla sağa sola sorduğumuz yerdeyiz doğduğumuzdan beri:

Cehennemdeyiz...

Ademoğullarının sürgün yeri bu gezegen...

Kainatın kaynayan kazanı... cehennemin di­bi...

Bir başka hayattaki günahlarımızın bedelini ödüyoruz burada... Bunca acı, bunca çile ondan...

Ondan, dünyanın derinliklerindeki ateşin bir türlü sönmek bilmemesi...

Adem'den bu yana herkesin günahkâr olması, Şeytan'la iş tutması ondan...

 

* * *

 

Şeytan deyince... Çelik'in "Yaradılış modeli" ne der bilmem ama, eğer cehennem yaşadığımız dünya ise, öyle anlaşılıyor ki Şeytan da biziz...

Bütün kötülüklerin kaynağı bizde... Görünme­yen kuyruğumuz ve uzayan kulaklarımızla, Şeytan içimizde...

Beynimize yerleşen bu baştan çıkarıcı cin, bü­tün bıçkınlığıyla çeliyor aklımızı; ve her günah, iyi­den iyiye yangın yerine çeviriyor kâinatımızı...

Bu gerçeği bilinçaltımızda çoktandır kabul etti­ğimizden midir nedir; çoğumuz yüz çevirip melek­lerin itaat çağrısına, gönüllü katılıyoruz Şeytan'ın iddiasına; ve güle oynaya geliyoruz kovulmuşların cehennem adasına...

Biliyoruz ki, buradan sonra başka gezegen yok gidilecek... ne de bir başka diyar; sürülecek...

Bu delibozuk küre, bu zırdeli gezegen, bu işve­li toprak yakıyor ateşiyle bizi...

Ve biz ateşten gelen bir güçle, ispatlıyoruz kendimizi...

Secde etmeyip pazarlık ediyoruz. Gösteriyo­ruz cümle aleme, Ademoğullarının na­sıl hata yaptığını...

Dedik ya; cehennem, burası... ve biz şeytanlarıyız cehennemimizin